 |
Zbiorowisko z warzuchą
polską
fot. A. Sterno |
|
|
 |
Warzucha polska
fot. J. B. Parusel |
|
|
Warzucha polska (Cochlearia
polonica) jest dwuletnią rośliną z rodziny krzyżowych Brassicaceae,
wysokości od 15 do 50 cm. Liście odziomkowe ma długoogonkowe,
o kształcie nerkowatym, a liście łodygowe siedzące, jajowate.
Kwiaty ma białe, 4-płatkowe. Rozmnaża się głównie generatywnie
(przez nasiona). Owocem jest łuszczynka. Związana jest z
siedliskiem zimnych źródlisk napiaskowych.
Gatunek endemiczny Polski, poza naszym krajem nie spotykany
nigdzie na świecie. Jedyne miejsce naturalnego występowania
warzuchy - źródliska rzeki Białej na Pustyni Błędowskiej -
zostało zniszczone wskutek osuszania terenu pustyni i zaniku sieci
wodnej. Dzięki zaangażowaniu botaników udało się ją przenieść
na stanowiska zastępcze. Mimo, że wysadzono ją w kilkunastu
miejscach na obszarze Jury Krakowsko-Częstochowskiej, utrzymała się
zaledwie na kilku. Obecnie występuje tylko na 3 stanowiskach
znajdujących się na terenie województwa
śląskiego. Poza tym, zobaczyć ją można w kolekcjach Ogrodu
Botanicznego w Powsinie i w Gołubińskim Ogrodzie Botanicznym.
Warzucha jest gatunkiem bardzo wrażliwym na zmianę warunków
siedliskowych, źle znosi konkurencję innych roślin, słabo
kolonizuje nowe tereny. Takson ten posiada wysoką rangę ochrony -
oprócz tego, że znajduje się na liście gatunków
chronionych w Polsce, umieszczony został również na światowej
liście zagrożonych gatunków roślin Konwencji Berneńskiej
(Konwencja o ochronie gatunków dzikiej fauny i flory europejskiej
oraz ich siedlisk - Dz. U. nr 12 z 2002 r.,
poz. 154). Gatunek ten figuruje ponadto w Polskiej
czerwonej księdze roślin oraz na czerwonych listach roślin
zagrożonych - polskiej i regionalnej. Najpoważniejszymi zagrożeniami
dla gatunku są: zmiana warunków siedliskowych i bezpośrednie
niszczenie na skutek wzmożonego ruchu turystycznego.
Materiał strony opracowano 30 września 2002
roku. Autor opracowania: R. Bula. |