 |
Grąd subkontynentalny
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Las bukowy
fot. A. Miszta |
|
|
 |
Zbiorowisko z warzuchą
polską
fot. A. Sterno |
|
|
Roślinność jest elementem szaty roślinnej.
Pod tym pojęciem rozumiemy ogół zbiorowisk roślinnych występujących
na określonym terytorium. Zbiorowisko roślinne możemy określić
jako zdeterminowane warunkami środowiska ugrupowanie osobników,
zazwyczaj wielu gatunków roślin, które
konkurują ze sobą i jednocześnie same zmieniają własne środowisko.
Zbiorowisko roślinne posiada swoistą fizjonomię i strukturę oraz
określoną różnorodność budujących go gatunków. Zespół roślinny
to podstawowa jednostka w systematyce zbiorowisk. Jest on pojmowany
jako abstrakcyjny, najniższy w systemie typ zbiorowiska roślinnego,
który na danym terytorium stanowi swoistą, charakterystyczną
kombinację gatunków (tzn. różniącą się od innych obecnością
przynajmniej jednego własnego gatunku charakterystycznego). Wyróżnianiem
i klasyfikacją zespołów roślinnych zajmuje się fitosocjologia.
W granicach województwa śląskiego
stwierdzono występowanie ponad 480 zespołów i zbiorowisk roślinnych,
w tym 48 zespołów i zbiorowisk leśnych oraz zaroślowych.
Województwo śląskie jest jedynym na świecie miejscem występowania
dwóch endemicznych zespołów nieleśnych: źródliskowego zespołu
warzuchy polskiej (w okolicy
Zawiercia) oraz zespołu ciepłolubnej murawy naskalnej - oleśnika
górskiego i pięciornika wiosennego (Wyżyna Krakowsko-Częstochowska).
Płaty wielu zespołów znajdują się na granicy ich zasięgów
geograficznych. Granice północne osiągają tu m.in. następujące
zespoły leśne: buczyny karpackiej, buczyny sudeckiej, kwaśnej
buczyny górskiej, żyznego lasu jodłowego, jaworzyny górskiej z języcznikiem
zwyczajnym, jaworzyny górskiej z miesiącznicą trwałą, jaworzyny
karpackiej, bagiennego boru trzcinnikowego, nadrzecznej olszyny górskiej,
bagiennej olszyny górskiej, karpackich zarośli kosodrzewiny,
zachodniokarpackiej świerczyny górnoreglowej, dolnoreglowego boru
jodłowo-świerkowego oraz wiele górskich zespołów nieleśnych.
Południowe granice osiągają m.in.: kwaśna buczyna niżowa, żyzna
buczyna niżowa, grąd subkontynentalny, łęg wiązowo-jesionowy,
łęg jesionowo-olszowy, świetlista dąbrowa, kontynentalny bór
mieszany, śródlądowy bór wilgotny, suboceaniczny bór świeży,
śródlądowy bór suchy, wyżynny jodłowy bór mieszany, łozowisko
z wierzbą szarą i wierzbą pięciopręcikową, ols porzeczkowy,
ols torfowcowy, łęg topolowo-wierzbowy, wikliny nadrzeczne oraz
wiele nieleśnych zespołów niżowych.
Ponadto na terenie województwa mają swoje stanowiska liczne
nieleśne i leśne zespoły rzadkie w Polsce, m.in.: salwinii pływającej
i spirodeli wielokorzeniowej, rzęsy garbatej i wolffii
bezkorzeniowej, paprotnicy kruchej i zanokcicy zielonej, rdestnicy
ostrolistnej, rdestnicy ściśnionej, rdestnicy szczeciolistnej,
rdestnicy stępionej, grążela drobnego, grzybieńczyka wodnego,
kotewki orzecha wodnego, włosienicznika rzecznego i potocznika wąskolistnego,
osoki aloesowatej, pływacza drobnego, przęstki pospolitej, turzycy
prosowej, turzycy dwustronnej, turzycy Buxbauma, turzycy bagiennej,
turzycy obłej, turzycy Davalla, ostrożenia łąkowego, situ
ostrokwiatowego, kostrzewy bladej, miłka wiosennego i kłosownicy
pierzastej, lebiodki pospolitej i kłosownicy pierzastej, przygiełki
białej, łęgu jesionowego z jarzmianką większą oraz górskiej
świerczyny na torfie.
Materiał strony opracowano 30 września 2002
roku. Autor opracowania: J. B. Parusel. Ostatnia aktualizacja
zawartości strony: 20 stycznia 2004 r. |