 |
Kamieniołom w Bytomiu.
Stanowisko
dokumentacyjne "Blachówka"
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Rzeka Ruda.
Ruda Kozielska
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Wyżyna Częstochowska.
Skałki w okolicy Olsztyna
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Beskid Śląski.
Istebna.
Widok ze schroniska "Stecówka"
fot. J. B. Parusel |
|
|
Województwo
śląskie położone jest na bardzo zróżnicowanym geologicznie
i geomorfologicznie obszarze. Dzięki temu można tu obserwować
wiele typów krajobrazów. Południową część województwa zajmują
góry - Beskid Śląski, Beskid
Żywiecki oraz część Beskidu Małego
i Beskidu Makowskiego, należące
do potężnego europejskiego łańcucha górskiego Karpatów.
Na północ od obszarów górskich rozciąga się pas kotlin. W
Kotlinie Oświęcimskiej rozlewa swoje wody w szerokiej dolinie, wypływająca
z gór Wisła. Jest to tzw. "Kraina tysiąca jezior" (Żabi
Kraj), gdzie znajduje się największa liczba stawów hodowlanych w
województwie, a także największy na tym terenie zbiornik wodny -
Zbiornik Goczałkowicki.
Dalej na północ teren wznosi się, tworząc Wyżynę Śląską,
obejmującą centralną część województwa. Do niej przylegają:
Wyżyna Woźnicko-Wieluńska i Krakowsko-Częstochowska. Za nimi, na
północno-wschodnich krańcach, położony jest jeszcze fragment Wyżyny
Małopolskiej. Zachodnia część województwa, to południowo-wschodni
obszar Niziny Śląskiej, należącej do pasa Nizin Środkowopolskich,
będącego częścią rozległego Niżu Środkowoeuropejskiego.
Zróżnicowanie krajobrazowe województwa wynika, jak już
wspomniano, przede wszystkim z budowy geologicznej i związanej z nią
morfologii terenu. Skały podłoża warunkują powstawanie
specyficznych typów gleb, na których rozwijają się odpowiadające
im zbiorowiska roślinne.
Także wody powierzchniowe zachowują się
inaczej, w zależności od podłoża. I tak na przykład, na
terenach Wyżyny Częstochowskiej, zdecydowanie uboższa sieć wód
powierzchniowych jest wynikiem bardzo dobrej przepuszczalności
skrasowiałych skał wapiennych.
Obrazu wszystkiego dopełnia klimat -
wymieniany jako ostatni, ale wcale nie mniej ważny element przyrody
nieożywionej. Pod tym względem w województwie śląskim, jako
niezbyt rozległym obszarze, nie odnotowuje się znaczących skrajności.
Wyjątek stanowią góry, gdzie obserwuje się zdecydowanie wyższe
opady i niższe temperatury, co wynika ze znanej zależności zmiany
warunków klimatycznych wraz ze zmianą wysokości nad poziomem
morza.
Wzajemnie przeplatające się i ściśle ze sobą powiązane
elementy przyrody nieożywionej, tworzą warunki dla życia roślin
i zwierząt.
Obszary o zbliżonych cechach, głównie morfologicznych, tworzą
odrębne regiony wydzielane w tzw. regionalizacji
fizycznogeograficznej.
Materiał strony opracowano 15 stycznia 2004 roku.
Autor opracowania: D. Serwecińska. |