 |
Stanowisko języczki
syberyjskiej
fot. J. B. Parusel |
|
|
 |
Języczka syberyjska
fot. J. B. Parusel |
|
|
Ostoja siedliskowa obejmuje fragment
doliny rzeki Pilicy w jej górnym biegu - od ujścia Krztyni do
Kisielca i Łysakowa, o łącznej długości ok. 11 km.
Rzeka na tym odcinku nie jest uregulowana i płynie w głębokim,
naturalnie wyżłobionym i silnie meandrującym korycie. Dolina jest
płaska, bez wyraźnej strefy krawędziowej (do 1 km szerokości),
a jej duże fragmenty są zabagnione; w wielu miejscach zachowały
się starorzecza.
Na terenie ostoi stwierdzono występowanie 7 siedlisk
wymienionych w załączniku I Dyrektywy Siedliskowej. Dno
doliny porastają niżowe łąki kośne, wśród których w
miejscach zabagnionych rozwijają się torfowiska przejściowe i
niskie, natomiast na piaszczystych wyniesieniach terenu występują
murawy szczotlichowe.
Nad brzegami Pilicy zachowały się resztki lasów łęgowych i
nadrzecznych zarośli wierzbowych, uznanych w Unii Europejskiej za
siedlisko priorytetowe. Do krawędzi doliny dochodzą duże
kompleksy leśne, wśród których spotkać można także
priorytetowe siedliska lasów i borów bagiennych.
Na terenie ostoi znajduje się stanowisko jednej z najrzadszych
roślin w Polsce - języczki syberyjskiej. Jest to gatunek
krytycznie zagrożony w skali kraju, umieszczony w załączniku II
Dyrektywy Siedliskowej. Populacja języczki niegdyś licznie porastała
torfowisko w dolinie Pilicy. Wskutek przeprowadzonych melioracji
naturalne siedlisko języczki zostało zniszczone. Obecnie gatunek
ten występuje na siedlisku zastępczym, w lesie olchowym, a jego
populacja liczy zaledwie około 100 osobników.
W wodach Pilicy i jej dopływów żyją 4 gatunki kręgowców
wymienionych w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej. Wysoki
wskaźnik czystości oraz dobre natlenienie wód, stanowią dogodne
warunki bytowania dla głowacza białopłetwego oraz zanikającego w
skali kraju przedstawiciela krągłoustych - minoga strumieniowego. |
)
)
