Podkowiec mały zaliczany jest w Europie do gatunków wysokiego ryzyka, narażonych na wyginięcie (kategoria VU), natomiast w kraju do gatunków bardzo wysokiego ryzyka, silnie zagrożonych wyginięciem (kategoria EN). Bardzo ważnym czynnikiem mającym wpływ na niekorzystny stan populacji tego gatunku jest brak ochrony jego letnich i zimowych stanowisk.

Nocek duży uznawany jest w kraju za gatunek niezagrożony, ale w Europie zaliczany jest do gatunków niższego ryzyka, bliskich zagrożenia (kategoria LR: nt). W północno-zachodniej Europie jego liczebność maleje i w większości krajów uznaje się go za gatunek silnie zagrożony. Krajowa populacja nocka dużego wydaje się stabilna. Na południu i w zachodniej części kraju należy do nietoperzy najczęściej spotykanych na strychach budynków w okresie letnim oraz w jaskiniach - zimą. Największym zagrożeniem dla przetrwania tego gatunku są remonty budowli i zmniejszanie się liczby odpowiednich dla niego dużych, ciepłych strychów.

Gatunki zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej

Materiał strony opracowano 26 stycznia 2004 roku. Autor opracowania: A. Wower.