Beskid Żywiecki składa się z kilku pasm górskich, mających układ równoleżnikowy. Wyróżniają się tu zwarte grupy górskie Wielkiej Raczy (1 236 m n.p.m.) i Pilska (1 557 m n.p.m.). Rzeki Beskidu Żywieckiego mają charakter górski, z gwałtownymi spadkami, malowniczymi wodospadami i gęstą siecią potoków. Główne rzeki tego obszaru to Soła i Koszarawa. Osobliwością są nielicznie występujące, drobne jeziorka osuwiskowe. Szatę roślinną tworzą naturalne i półnaturalne górskie zbiorowiska, w tym dobrze wykształcone zespoły lasów iglastych i liściastych. Na spłaszczeniach stokowych, wierzchowinach grzbietowych i w zagłębieniach osuwiskowych występują cenne torfowiska.

Podstawą typowania ostoi OSO Natura 2000 jest występowanie populacji lęgowej głuszca (co najmniej 50-80 osobników), która przekracza 10% populacji krajowej. Jest to gatunek skrajnie zagrożony w województwie śląskim i w skali Polski. Beskid Żywiecki jest jednym z najważniejszych obszarów występowania głuszca w kraju.

Ostoja ptasia Beskid Żywiecki

Ponadto stwierdzono występowanie, w okresie lęgowym, następujących gatunków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej: jarząbka, puchacza, sóweczki, dzięcioła zielonosiwego, dzięcioła czarnego, dzięcioła białogrzbietego, dzięcioła trójpalczastego i gąsiorka.

Ptaki wymienione w załączniku I Dyrektywy Rady 79/409/EWG stwierdzone w ostoi

Mapę opracowaną przez Centrum Informacji o Środowisku UNEP / GRID - Warszawa wykorzystano za zgodą Ministerstwa Środowiska. Materiał strony opracowano 15 stycznia 2004 roku. Autor opracowania: A. Henel.